06 20 37 84 36

absports@live.nl

Neem nu contact met ons op!

Via dit formulier kunt u contact met ons opnemen. We nemen zsm. contact met u op! 

Terug naar Algemeen nieuws

De toename van astma, hooikoorts en allergie├źn bij kinderen

Gepubliceerd op:

Eén op vijf jonge kinderen lijden aan een of andere vorm van allergie. 

Dat is een verdubbeling in vergelijking met 20 jaar geleden, zo zegt prof. Hugo van Bever van de kinderafdeling van het UZ Antwerpen . Zeven procent van de kinderen heeft astma en 15 tot 20 procent van de schoolgaande jeugd heeft te maken met hooikoorts . Volgens de onderzoekers ontstaat de aanleg om allergieën of astma te ontwikkelen tijdens de zwangerschap en in de eerste zes maanden na de geboorte. Wat is nou het verband met onze voedingsgewoonten?.

Een tweetal stoffen blijken een centrale rol te spelen bij de toename van allergische aandoeningen, dit zijn exorfinen en het DPP-IV enzym. Ze hebben een tegengestelde werking op het immuun-systeem. Exorfinen remmen de immuun-weerstand. Het DPP-IV enzym bevordert de immuun-weerstand.

Voorkomen of symptomatisch behandelen?

Onderzoekers concluderen, dat kinderen met allergische klachten hoge exorfinen-waarden hebben en een lage DPP-IV enzym activiteit. Een jaar later konden de onderzoekers het verband aantonen. Het DPP-IV enzym dat onder meer wordt aangemaakt in de luchtwegen voorkomt de vorming van allergische reacties in de luchtwegen en in de bloedbaan Is de activiteit van het enzym verlaagd, dan nemen de allergische reacties toe. Deze allergische aanleg ontstaat al in de baarmoeder bij moeders met een exorfinen en DPP-­IV problematiek. Deze problematiek kan voorkomen worden door aanstaande moeders en jonge kinderen te screenen op de aanwezigheid van exorfinen. Dit kan via een urinair exorfinen onderzoek. Is de aanleg reeds gevormd, dan kan men via het exorfinen onderzoek een aangepast dieet en een orthomoleculaire behandeling samenstellen.

Het verband met voeding….

Exorfinen zijn morfine-achtige stofjes uit gluten, melkeiwit (caseïne), soja, spinazie en sommige schimmels. Voeding met exorfinen is erg populair omdat ze het dopamine beloningssysteem activeren. Daarom worden we er ook zo rustig en gelukkig van. Exorfinen vinden we bijvoorbeeld in brood, pasta, pizza, melk, kaas, koekjes en roomijs.

Het exorfinen profiel is individueel verschillend.

Sommige personen scoren op melk-exorfinen of op gluten of een combinatie van meerdere exorfinen. Exorfinen uit schimmels (dermorphin) hebben bijvoorbeeld een 40 keer sterkere activiteit dan morfine. Dit laatste zien we vooral bij mensen met immuun-ziekten en ernstige emotionele labiliteit (bv. Borderline).

DPP-IV

Het DPP-IV enzym behoort tot de zeldzame categorie van de multifunctionele enzymen en heeft meer dan 60 functies. Een van deze functies is het afbreken van exorfinen. Bij mensen met een afgenomen DPP-IV werking worden de exorfinen minder goed afgebroken en vervolgens opgenomen in de bloedbaan. Daar veroorzaken ze een forse toename van endorfine en dopamine, althans het eerste uur. Daarna blokkeren ze de werking van deze twee stoffen, waardoor we nog meer van dat lekkers willen eten. Onderzoekers ontdekten dat mensen met een DPP-IV enzym probleem alsmaar meer exorfinen gaan consumeren. Dat doen ze om hun endorfine en dopamine peil aan te vullen. Loopt het uit de hand dan spreken we van een verslaving of een chronische aandoening. Voorbeelden zijn eetstoornissen, diabetes type 2, overgewicht, ADD/ADHD, autisme en borderline. Hier een klein overzicht van de aandoeningen die verband houden met een exorfinen overbelasting. Zo hebben mensen met een melk-exorfinen overbelasting vaker last van overdadig maagzuur. Het DPP-IV enzym beschermt tegen kanker en immuun-ziekten zoals astma en is hetzelfde enzym dat verlaagd is bij mensen met depressie , fibromyalgie , CVS en eetstoornissen.

Kinderen met middenoorontsteking (otitis media) hebben een probleem met melk.

Onderzoekers ontdekten dat kinderen met otitis media te weinig van het DPP-IV enzym aanmaken in de gehoorgang . Is er een verband met koemelk (poedermelk) of moedermelk? Immers koemelk bevat 300 keer méér melk-exorfinen dan moedermelk. Inderdaad de baby’s die gevoed werden met moedermelk ontwikkelden later bijna geen otitis media . Ook blijkt 86% van de kinderen met O.M. voedselallergieën te hebben . Wist u dat 30% van de consulten bij een kinderarts handelen over O.M.?

Chronisch hongergevoel.

Een langdurige exorfinen overbelasting kan leiden tot een verminderde werking van het hormoon leptine. Dit hormoon zorgt ervoor dat we ons verzadigd voelen na een maaltijd. Bij mensen met overgewicht, diabetes type 2 en eetstoornissen is de werking van leptine verstoord, waardoor ze constant honger hebben. Uit een onderzoek blijkt dat na 12 weken een exorfinen-vrij dieet te volgen de werking van leptine verbetert en het hongergevoel afneemt. Dit bevestigt de eerdere onderzoeken dat de juiste voeding minstens even belangrijk is dan het aantal calorieën tellen.

Een glas melk kalmeert.

Volgens een Nederlands onderzoek in 2007 vermindert een glas melk voor het slapengaan de slaapproblemen. Vermoedelijk omdat melk-exorfinen in een zelfde concentratie tien maal sterker zijn dan morfine . Vooral mensen die overgevoelig zijn voor stress (bv. autisme) hebben de neiging om meer zuivelproducten te consumeren. Het kan net zo goed met kaas. Honderd gram Goudse kaas bevat evenveel exorfinen dan één liter melk. Bij Parmezaanse kaas is dit het equivalent van twee liter melk! Niet te verbazen dat pizza en pasta gerechten met kaas zo populair zijn….

Hoe ontstaat de aanleg voor astma of een allergie?

Onderzoekers namen het bloed van gezonde (niet-allergische) mannen tussen 25 en 30 jaar . Ze voegden melk-exorfinen toe en wachten af. Vervolgens onderzochten ze de PBMC’s, dit zijn bloedcellen die een centrale rol spelen in ons immuun-systeem tegen de verdediging van indringers (bv. bacteriën en virussen) en het ontstaan van allergische reacties. Uit dit onderzoek bleek dat de rijping van de PBMC’s afnam, wat betekent dat de weerstand van het immuun-systeem verminderde. Ook namen bepaalde stoffen toe (bv. cytokines) die betrokken zijn bij allergische reacties. Het gezonde bloed van deze mannen veranderde in het proefbuisje in bloed met een allergisch profiel. En dit op een tijdsduur van minder dan twaalf uur! Exorfinen verminderen de werking van endorfine, waardoor het immuun-systeem in de war raakt. Eerder toonden onderzoekers aan dat de immuun-cellen worden bestuurd door het endorfinesysteem.

Zo moeder, zo kind

In deze studie wou men nagaan of er een verband was tussen het ontwikkelen van een atopische aandoening bij het kind (allergie, astma, huiduitslag…) en de allergische toestand van de moeder. De onderzoekers stelden vast dat 46% van de kinderen met een allergische moeder een atopische aandoening ontwikkelde. Bij de gezonde moeders was dit trouwens nul procent. Alle moeders gaven borstvoeding. Helaas vergat men in deze studie de exorfinen te onderzoeken. Dat deed men wel in het volgende onderzoek.
In dit onderzoek kregen de baby’s ook borstvoeding . Men ontdekte dat de kinderen die wél een atopische aandoening ontwikkelde, verschilden van de gezonde kinderen op twee cruciale punten. Ze hadden beduidend meer melk-exorfinen dan de gezonde kinderen en bovendien was de werking van hun DPP-IV enzym sterk afgenomen. Weet u nog, het enzym dat de exorfinen zou moeten afbreken…. Met andere woorden de onderzoekers konden aantonen dat de hoeveelheid exorfinen die de moeder doorgeeft via de moedermelk bepalend is voor het ontwikkelen van astma, allergieën, huiduitslag of een andere atopische aandoening. Nochtans is moedermelk niet de oorzaak van het probleem. Immers koemelk bevat 300 keer meer exorfinen activiteit dan moedermelk. De ware oorzaak is gelegen in de afgenomen werking van het DPP-IV enzym bij de baby’s. De werking van dit enzym wordt geremd door stoffen die niet in ons lichaam thuishoren. Voorbeelden zijn pesticiden, fluor, antibiotica en nog meer fraais. Zo blijkt uit onderzoek dat kinderen die de eerste zes maanden antibiotica krijgen twee keer meer kans hebben om astma te ontwikkelen.

Het verband met de depressie, ADD, ADHD en autisme epidemie

Twaalf Russische wetenschappers onderzochten het verschil tussen moedermelk en poedermelk bij baby’s. Eerder werd al aangetoond dat koemelk en poedermelk tot 300 keer meer melk-exorfinen bevat dan moedermelk. Zowat 30 procent van de baby’s met poedermelk kregen een psychomotorische achterstand, tegenover 3 procent van de baby’s met moedermelk. Volgens een andere studie die werd uitgevoerd in 2012 was er een sterke verbetering van de symptomen van kinderen met autisme die een exorfinen-vrij dieet volgden .

Onze samenleving is overladen door DPP-IV enzym remmers…

Zowat 8% van de kinderen krijgt te maken met ADD, ADHD en autisme. Zou er een verband zijn met exorfinen en factoren die de werking van het DPP-IV enzym remmen? Immers het DPP-IV enzym zorgt ervoor dat exorfinen de werking van endorfine en dopamine niet kunnen verstoren. Neem nou pesticiden en antibiotica. Deze chemicaliën behoren tot de enzym-remmers . Ze blokkeren een enzym in bacteriën, insecten, parasieten of schimmels, waardoor het organisme afsterft. Met een insecticide spuitbus helpt u op deze manier elke mug binnen een paar seconden naar het hiernamaals. Uit onderzoek blijkt dat kinderen met ADD/ADHD tien keer meer pesticiden in hun bloed hebben dan andere kinderen. Landbouwers hebben door het gebruik van pesticiden zeven keer meer kans op een depressie dan andere mensen. Een andere klasse van DPP-IV remmers zijn de polyfluoroalkylen. Deze worden gebruikt in anti-kleefpannen ( Teflon anti aanbakpannen. Zie ook dit artikel hierover.) en in coating van voedselverpakkingen. Onlangs werd aangetoond dat de ernst van de ADHD klachten in overeenstemming staan met de hoeveelheid polyfluoroalkylen in het bloed van kinderen met ADHD . Zo te zien valt de toename van ADD/ADHD, depressie, kanker en AIDS samen met het toenemend gebruik van stoffen die de werking van het DPP-IV enzym remmen. Toeval?

Onderzoek in mei 2012.

Pesticiden beschadigen het DNA en veroorzaken kanker, in een hoeveelheid die 450 lager is dan de veiligheidsnorm. We willen graag geloven dat niet-biologische voeding veilig is. Helaas wordt dit door recent onderzoek tegengesproken.
Hebt u het ongeluk deze chemische stoffen minder goed te kunnen afbreken dan andere mensen, dan neemt de kans om een chronische aandoening te ontwikkelen aanzienlijk toe. Dit doet zich vooral voor bij mensen die moeite hebben om sulfaat uit voeding (via enzymen) om te zetten in een voor de cel beschikbare sulfaatvorm. Immers sulfaat is de centrale stof om te kunnen ontgiften. In dat geval dient men sulfaat toe te dienen via de huid. Op deze manier wordt sulfaat in de cel opgenomen zonder een enzym -omzetting.

DPP-IV wordt ook het anti-AIDS enzym genoemd.

Onze maatschappij wordt geconfronteerd met twee verschijnselen die zich tegelijk voordoen. Ten eerste consumeren we teveel voeding met exorfinen. Ten tweede krijgen we te maken met chemicaliën die de werking van het DPP-IV enzym afremmen. Het gevolg is een exorfinen-belasting waardoor ons immuunsysteem en het dopamine beloningssysteem wordt aangevallen. Zodra men dit verband ziet, begrijpt men de enorme toename van chronische aandoeningen. Heel wat ‘moderne’ aandoeningen hebben te maken met een verstoorde DPP-IV enzym werking. Waarom? Omdat het DPP-IV enzym meer dan 60 functies heeft. Wist u dat het DPP­IV enzym ook het anti-AIDS enzym wordt genoemd? Vrouwen die geen AIDS kregen na het vrijen met een seropositieve man, hadden een goede DPP-IV werking. Het mag vanzelfsprekend zijn dat u dit niet gaat uitproberen.

Waarom is dit niet algemeen bekend?

Deze vraag krijgen we vaak te horen, ook van artsen. Daar zijn een aantal antwoorden op te geven. Ten eerste krijgt een arts twee uur voedingsleer in zijn opleiding (of is het vier uur?). Ten tweede is alles wat met voeding te maken heeft geen reguliere behandeling. Een arts is opgeleid om medicatie voor te schrijven. Het probleem is dat voeding nu eenmaal niet tot het domein van de geneeskunde behoort. Wat betekent dat het wordt doodgezwegen. Ook al zijn er talrijke wetenschappelijke onderzoeken die de rol van voeding in het voorkomen en genezen van aandoeningen aantonen. Greenmedinfo -een Amerikaanse website – heeft de grootste wetenschappelijke databank in de natuurkundige behandeling van aandoeningen. Wist u dat 95 procent van de publicaties met natuurkundige behandelingen, ook al voldoen ze aan alle wetenschappelijke criteria, niet worden opgenomen in de medische databanken? Of wat dacht u van een Italiaanse farmacoloog die er in slaagde om twee studies te publiceren waarbij hij aantoonde dat het eten van pizza’s de kans op hartfalen en kanker verminderde? Deze studies werden wél gepubliceerd in de medische databanken. Nee dit is helaas geen grap….maar het geeft wel een idee van de invloed die farmacologen hebben. Gelukkig zijn er ook wetenschappers zonder een pizzeria.

Een exorfinen-vrij dieet verbetert de gezondheid.

Onderzoekers van de San Francisco School of Medicine toonden aan dat een exorfinen-vrij dieet al na 10 dagen de bloeddruk, cholesterol en bloedsuikerspiegel verbeterden. In een ander onderzoek hadden de deelnemers na drie weken een exorfinen-vrij dieet gevolgd te hebben, een opmerkelijke verbetering van de diabetes 2 problematiek.

Conclusie

De kans op kanker is ondanks de medische vooruitgang en de miljarden verslindende onderzoeken met 350% toegenomen sinds 1970. Had iemand 25 jaar geleden al gehoord van ADHD? Heeft voeding en andere omgevingsfactoren invloed? Het antwoord is; “JA”. In de afgelopen 40 jaar zijn onze voedingsgewoonten en ons voedingssysteem totaal veranderd. De meeste voeding is bewerkt en de natuurlijke omgeving is veranderd in een chemische omgeving. Door bewust te observeren merkt u vanzelf dat bepaalde groepen er alles aan doen om u te overtuigen dat deze manier van leven normaal is. Helaas bieden ze geen oplossingen om een halt toe te roepen aan het aantal mensen met een chronische aandoening. Een gezonde en correcte voeding biedt deze mogelijkheid wél. Dankzij de epigenetica wordt stilaan duidelijk dat ziekten ontstaan door onnatuurlijke veranderingen in onze voeding en omgeving. Op dit moment is het nog de strijd van David tegen Goliath. Voeding inzetten om ziekten te voorkomen en te behandelen is commercieel gezien niet interessant. Doch na verloop van tijd zullen de inzichten uit de epigenetica doordringen in onze samenleving. Al was het maar omdat de ziektekosten dusdanig de pan uitswingen dat vroeg of laat het geld op is. Is het u al opgevallen dat u elk jaar meer betaalt en minder krijgt van het ‘verzekerde’ recht op ziekenzorg?

Wat als medicatie niet meer werkt?

Symptomatische behandelingen zijn korte termijn oplossingen. Een kind dat nu ADD/ADHD heeft, heeft later meer kans om diabetes type 2, hart-en vaatziekten, kanker, dementie en de ziekte van Parkinson te ontwikkelen. Farmacologen pronken graag met statistische waarden over het nut van een geneesmiddel. Maar ze publiceren bijvoorbeeld niet over de lange termijn gevolgen van ADHD medicatie of de complicaties van het niet-oorzakelijk aanpakken van ADD/ADHD. Of dat ADHD medicatie na gemiddeld twee tot drie jaar is uitgewerkt.

Psychiater Nieweg uit Nederland geeft commentaar. Volgens Nieweg: ‘We kunnen niet meer behandelen vanuit de verwachting dat medicatie die werkt altijd zal blijven werken; we zullen dat in het individuele geval steeds kritisch moeten beoordelen. Mogelijk zal de plaats van medicatie in de behandeling kleiner worden en worden andere behandelvormen opgewaardeerd.’

De epigenetica is de studie van de omkeerbare erfelijke veranderingen in de werking van genen.

De epigenetica bestudeert de invloed van omgevingsfactoren op de werking van genen. Genen besturen de aanmaak van eiwitten: enzymen, receptoren, signaalstoffen (neurotransmitters, hormonen en immuun regulerende stoffen). Omgevingsfactoren als stress, voeding en chemische stoffen beïnvloeden de werking van onze genen.
Daardoor verandert de aanmaak en de werking van signaalstoffen (bv. dopamine) en andere eiwitten. Bijvoorbeeld: exorfinen uit voeding wijzigen het endorfine-gen. Waardoor er een endorfine resistentie (ongevoeligheid) kan ontstaan.

Neem je gezondheid in eigen hand…

Heb je een vermoeden dat jijzelf of iemand in je familie of gezin mogelijk met een van bovenstaande problemen te kampen heeft? Neem dan het heft in eigen handen en laat je exorfinen door middel van een urine onderzoek meten. Meten is weten en dan kunnen er ook de juiste maatregelen, adviesen en/of behandelingen worden gegeven. Hierdoor hoeft u of uw gezinslid niet meer onnodig te kampen met problemen die de kwaliteit van leven zo drastisch kunnen beinvloeden.

De Linus Pauling Kliniek is gespecialiseerd in aandoeningen die te maken hebben met de exorfinen en DPP ­IV enzym problematiek. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat ADD/ADHD geen genetische maar wel een epigenetische aandoening is. Dit betekent dat ADD/ADHD ontstaat door omgevingsfactoren die de werking van onze genen veranderen. ADD/ADHD kan men op twee manieren behandelen. Ofwel richt men zich op de symptomen ofwel op de oorzaken. Zoals je ziet, een kleine moeite met vaak grote positieve gevolgen.

 

 

 

 

Schokkende cijfers van chemotherapie bij kanker.

Schokkende cijfers van chemotherapie bij kanker.
Uit onderzoeken en enquêtes onder Amerikaanse oncologen komt naar voren dat drie van de vier artsen (75%) elke vorm van chemotherapie zou weigeren vanwege de ondoeltreffendheid en de vernietigende effecten die deze behandeling heeft op het menselijke organisme.