06 20 37 84 36

absports@live.nl

Neem nu contact met ons op!

Via dit formulier kunt u contact met ons opnemen. We nemen zsm. contact met u op! 

Terug naar Algemeen nieuws

Bijnieruitputting deel 1

Gepubliceerd op:

De komende tijd gaat AB Sports het hebben over bijnieruitputting (Het stresssyndroom van de 21ste eeuw). 

Ben je moe of uitgeput en kun je gewoon je normale energie niet terug krijgen, ongeacht wat je doet of hoeveel artsen je al bezocht hebt? Misschien komt hier de komende tijd wel u antwoord naar boven ‘Bijnieruitputting’.

Bijnieruitputting (in medische termen ‘hypoadrenia’ en hypoadrenalisme’) is de laatste vijftig jaar één van onze meest voorkomende, doch zelden gediagnosticeerde, aandoeningen geweest. Ondanks het feit dat deze aandoening in medische teksten in de 19e eeuw beschreven werd en ondanks de ontwikkeling van de eerste daadwerkelijk effectieve behandeling in de jaren 1930, zijn de meeste ‘çonventionele’ artsen zich er niet bewust van dat het probleem bestaat!

De afgelopen jaren heb ik gewerkt als fitnesstrainer en personal coach op fitnesscentra kwam ik duidelijk het volgende tegen: Dat er veel mensen zijn die aan moeheid,lusteloosheid leiden en dan ook aan antidepressiva zitten en toch de symptomen geven van bijnieruitputting en dat hun leefstijl dan ook zo is dat die bijnieruitputting veroorzaakt. Vele hebben al een groot aantal artsen bezocht. De meeste mensen hebben één of meer adviezen gekregen om ‘naar een psychiater te gaan, er is niets aan de hand’.
Anderen hebben diagnoses zoals het chronische-vermoeidheids syndroom, fibromyalgie en ernstige voedsel- en/of luchtwegenallergieën gekregen. Weer anderen zijn ‘gefeliciteerd’ met hun ongebruikelijk lage bloeddruk. Allen hebben één ding gemeen: Vermoeidheid ‘die je gewoonweg niet kunt overwinnen’.

De komende tijd zal het gaan over een stresssyndroom, de Adrenal Fatigue, dat miljoenen mensen kan treffen maar helaas wordt miskend (of niet erkend) door artsen. Het betreft uitputting van onze stressklieren, de bijnieren. Dit zijn twee kleine klieren boven onze nieren die het stresshormoon produceren dat cortisol wordt genoemd. Bij het hier beschreven syndroom is de cortisol te laag.
Tegenwoordig lijden veel mensen aan een tekort aan cortisol en in de meeste gevallen zonder het zelf te weten. Een cortisoltekort kan leiden tot allerlei klachten, zoals u zult ontdekken de komende tijd via www.absports.nl. Cortisol speelt een belangrijke rol in ons lichaam en in veel processen, onder andere bij vertering van voedsel, het immuunsysteem en het slaap/waakritme.
Een tekort aan cortisol kan ook vermoeidheid veroorzaken met meerdere klachten tot gevolg, zoals chronische angst, depressie, lage bloeddruk, trek in zoet of juist zout voedsel, gevoeligheid voor infecties, allergieën, verminderde energie rond 11uur en of 16uur, ontstekingen overal in het lichaam, slecht slapen, karakterveranderingen en pijn in de gewrichten, om er een aantal te noemen. Er zijn nog meer vage klachten die gerelateerd kunnen worden aan dit syndroom. Er zijn natuurlijk verschillende niveaus van tekort aan cortisol en het is niet altijd makkelijk om de diagnose te stellen.

 

 

De komende tijd zal AB Sports hier aandacht aan gaan geven en ook tips en leefstijl veranderingen gaan uitlegen om u te helpen met uw klachten. Voeding en leefstijl zijn essentieel en men moet begrijpen dat zonder goede voeding en een goede leefstijl men niet kan genezen van dit soort syndroom. AB Sports is nu bezig een vragenlijst te maken die zonder probleem is in te vullen en u direct een goed idee geeft of u eventueel aan het syndroom lijdt. Deze lijst krijgt iedereen die personal coaching gaat volgen bij AB Sports. Personal coaching is meer dan alleen iemand op dieet zetten en te sporten. AB Sports kijk verder veel verder dan dat.

Een triest en zeer veel voorkomend verhaal over bijnieruitputting

Erica was een veelbelovende computerexpert, althans dat was ze. Ze hield van de uitdaging om op een terrein te werken dat altijd veranderde. Haar doel was binnen tien jaar haar eigen softwarebedrijf te leiden en als reizende ster binnen de sector was ze trots op haar expertise en toewijding.
Ze werkte al twaalf uur per dag en de meeste weekenden en zei nooit ‘nee’ tegen nieuwe projecten. Er was een reden voor dat het bedrijf ook voorzag in douches, een gratis ontbijt en zelfs een paar bedden om op neer te ploffen.

In februari kreeg Erica griep en bleef meer dan een week thuis. Daarna had ze moeite om weer op gang te komen en was ze de volgende paar maanden een paar keer ziek door verkoudheid of griep. Geen van de ziekten waren ernstig, maar iedere keer leek ze wat minder energie over te houden.

Zelfs wanneer ze niet ziek was, voelde het alsof werk meer moeite kostte dan normaal. Haar hoofd was niet helder en haar concentratie en geheugen waren niet zo scherp als voorheen. Zelfs na een goede nachtrust voelde ze zich nog steeds moe. In plaats van vol vuur ’s morgens de deur uit te rennen, moest ze nu eerst twee, soms drie koppen koffie drinken voordat ze klaar was om te gaan. Ondanks de extra koffie werd ze meestal kort voor de middag pas echt wakker en tegen drie uur in de middag was ze vaak zo slaperig en moe dat ze wilde gaan liggen.
Erica merkte dat ze geïrriteerder en ongeduldig met iedereen en alles was geworden, inclusief met zichzelf. Na uur ’s avonds voelde ze zich gewoonlijk beter dan ze zich de hele dag gevoeld had, in het bijzonder wanneer ze een goede maaltijd at. Deze energiegolf duurde ongeveer tot rond negen uur, half tien ’s avonds waarna ze weer langzaam begon in te zakken. Wanneer ze echter wat koffie dronk of gewoon doorzette, leek ze tegen elf uur een tweede opkikker te krijgen en kon ze gemakkelijk doorwerken tot één of twee uur in de nacht. Ze ontdekte vaak dat ze het beste werk gedurende die vroege ochtenduurtjes deed.

 

 

Haar eetgewoonten waren ook veranderd. Halverwege de ochtend kreeg ze bijna altijd een razende honger en een onweerstaanbare trek in zoete snacks, zoals donuts of de koffie.
Tijdens haar middagdip wilde ze graag zoute snacks. Wanneer ze een maaltijd oversloeg, zoals ze in het verleden vaak gemakkelijk gedaan had, leden haar focus en concentratie daaronder.
Regelmatig maaltijden verminderden absoluut de mentale mist, vermoeidheid en andere storende symptomen die ze ervoer, maar met haar werkdruk nam ze zelden de tijd voor regelmatige maatlijden.

 

Soms voelde ze zich aan het einde van de dag extreem uitgeput, ook al was ze niet erg productief geweest. Ze was ook enigszins gedeprimeerd. Terwijl ze vroeger altijd optimistisch was, was ze nu ontmoedigd. Waar ze voorheen doelen had die de wereld konden veranderen, probeerde ze nu alleen nog de dag door te komen.

Omdat ze bezorgd was over haar afnemende energie en mentale laagtepunten bezocht ze haar huisarts. Haar arts onderzocht haar grondig en deed wat bloedtesten. Bij het vervolgconsult vertelde hij Erica dat de testresultaten normaal waren en dat er niets met haar aan de hand was.
Zijn advies was te stoppen zich zo veel zorgen te maken en het wat kalmer aan te gaan doen. Erica vertelde hem dat als ze het nog kalmer aan zou gaan doen, ze geen baan meer zou hebben.

De arts reageerde met een recept voor een kalmerende middel, waardoor Erica zich alleen maar ellendiger voelde. Ofschoon ze verscheidene andere artsen bezocht, kreeg Erica van allen hetzelfde verhaal te horen – dat er lichamelijk niet aan de hand was.
In plaats daarvan eindigde ze met een kast vol met kalmerende middelen en antidepressiva en een verwijsbrief voor een psychiater. Ontmoedigd gaf erica het zoeken naar antwoorden op. Ze legde zich erbij neer dat ze zich ontmoedigd, depressief en voortdurend moe door het leven zou moeten slepen

Dit verhaal is een veelvoorkomend verhaal, maar slechts één van de uiteenlopende verhalen van miljoenen mensen die aan bijnieruitputting lijden.

 

 

De toename van astma, hooikoorts en allergie├źn bij kinderen

De toename van astma, hooikoorts en allergieën bij kinderen
Eén op vijf jonge kinderen lijden aan een of andere vorm van allergie.